Etiketler

Hizmetiçi eğitim kapsamında hazırlanan projelerde bazı eğitimler araç-gereçler ve uygulamalarını, diğerleri (ki sayıları çok az) ise fikir ve tasarıyı merkeze alıyor. Merkezinde araç-gereç kullanımını bulunduran eğitimler “nasıl”, düşünce ve tasarı odaklı eğitimler ise “neden” sorusuna cevap arıyor. Her ne kadar iki soru da önemli olsa da “nasıl” sorusunun cevabı özellikle internet ortamında daha ulaşılabilir. Halbuki “neden” sorusuna verilecek cevaplar gerek pedagojik gerekse de üstbilişsel süreçleri barındırır. “neden … kullanmalıyım” sorusuna cevap bulunduktan sonra geriye Google’a “… nasıl kullanılır” yazmak kalır.

Ne yazık ki bir çok eğitimde eğitsel araçlar eğitimlerin merkezine oturtulup bu araçların nasıl kullanılacağı yemek tarifi formatında gösteriliyor. Bu tarz eğitimler genel manada pedagojik olarak bir çok sıkıntı barındırmakla birlikte, teknoloji kapsamında ele alırsak günümüzde spesifik bir teknolojinin ömrü sadece birkaç yılla sınırlı olduğundan uzun vadede katılımcılara fayda sağlayamıyor.

Bunun yerine belirli bir fikrin üzerinde durularak farklı teknolojilerin pedagojik ve sosyal sağlarlığının altı çizilir ve katılımcılara bulundukları koşullara ve özyeterliliklerine uygun olduğuna inandıkları araçları seçme özgürlüğü verilirse çok daha verimli eğitimler gerçekleştirilebilir. Sonuç olarak “Eğitimde ……. Uygulamaları” şeklinde isimlendirilen eğitimlerde boşluğa gelecek konsept ne kadar genel olursa öğrenenlerin süreç içerisinde ve sonrasındaki failliği ve kontrolü o derece artar.